وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه سندی است که به خریدار یا نماینده او اجازه می‌دهد بخشی از مراحل معامله را به‌جای مالک یا خریدار اصلی انجام دهد. در عمل، ارزش این سند به اختیارات وکیل و حدود اختیارات در وکالتنامه بستگی دارد، نه صرفِ امضا.
اگر متن وکالتنامه دقیق نوشته نشود، ممکن است در مرحله تنظیم سند، پرداخت‌ها یا پیگیری‌های اداری اختلاف ایجاد شود. برای همین، پیش از امضای وکالتنامه باید روشن باشد که سند در کدام مرجع تنظیم می‌شود، آیا ترجمه رسمی یا تأیید کنسولی لازم است و چه بخش‌هایی از اختیار به‌طور صریح منتقل می‌شود.
در این مقاله، ابتدا می‌بینید وکالتنامه خرید ملک دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد و چه نوعی از آن برای معامله مناسب‌تر است. سپس مسیر تنظیم در دفتر اسناد رسمی و نکات مهم درباره ریسک‌های وکالتنامه را مرور می‌کنیم تا قبل از امضا، متن را با نگاه تصمیم‌محور بررسی کنید.
وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؟
وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه به‌خودیِ‌خود مالکیت را منتقل نمی‌کند؛ فقط به وکیل یا نماینده اجازه می‌دهد برخی اقدامات مشخصِ معامله را به‌جای موکل انجام دهد. بنابراین باید آن را «ابزار انجام معامله» دانست، نه سند مالکیت و نه خودِ خرید. نتیجه عملی این تفاوت مهم است: اگر اختیارها دقیق و محدود نوشته نشده باشند، وکیل فقط در همان حدودی می‌تواند اقدام کند که در متن وکالتنامه آمده است، و هر کاری بیرون از آن نیاز به اختیار جداگانه دارد.
در این چارچوب، ارزش اصلی وکالتنامه در تعیین اختیارات وکیل است؛ یعنی اینکه نماینده بتواند کارهایی مثل پیگیری اداری، امضاهای لازم در حدود متن وکالت، یا انجام تشریفات مرتبط با خرید ملک در ترکیه را پیش ببرد. اما این سند به‌تنهایی جایگزین انتقال قطعی مالکیت نیست و نباید با سند نهایی یا ثبت مالکیت اشتباه گرفته شود. اگر هدف کاربر فقط تسهیل فرایند باشد، وکالتنامه کافی است؛ اگر هدف، اثبات مالکیت باشد، باید نتیجه نهایی در مرجع ثبت مربوطه محقق شود.
مرز مهم دیگر این است که «اختیار انجام معامله» با «انتقال قطعی مالکیت» یکی نیست. وکالتنامه می‌تواند مسیر معامله را باز کند، اما مالکیت زمانی منتقل می‌شود که تشریفات و ثبت نهایی طبق قواعد مرجع مربوط انجام شده باشد. به همین دلیل، حتی یک وکالتنامه ملکیِ درست هم فقط وقتی مفید است که متن آن دقیقاً نشان دهد وکیل چه کارهایی را می‌تواند انجام دهد و چه کارهایی را نمی‌تواند.
برای تصمیم‌گیری، بهتر است متن وکالتنامه را از سه زاویه بخوانید: اول، آیا اختیارها صریح و محدود هستند یا کلی و مبهم؛ دوم، آیا متن فقط برای انجام معامله است یا به‌طور روشن به امضاها و پیگیری‌های لازم هم اشاره می‌کند؛ سوم، آیا جایی در متن، اختیارهای حساس‌تر از حد نیاز داده شده یا نه. این بررسی کمک می‌کند کاربر بداند وکالتنامه خرید ملک، ابزار تسهیل است نه جایگزین مالکیت.
اگر هنوز مطمئن نیستید متن وکالتنامه چه اختیاراتی را پوشش می‌دهد، معیار درست این است که هر اختیار را با متن رسمی همان سند و الزامات مرجع ترکیه تطبیق دهید، نه با برداشت عمومی. برای فهم جایگاه این سند در فرایند، مراحل انتقال سند در ترکیه ۲۰۲۶؛ مدارک، نوبت تاپو و هزینه‌ها را ببینید و برای شناخت سند نهایی، تاپو در ترکیه چیست؟ مدارک، هزینه و مراحل انتقال سند ۲۰۲۶ را بررسی کنید.
چه نوع وکالتنامهای برای خرید ملک لازم است؟
برای خرید ملک در ترکیه، وکالتنامه عمومی معمولاً انتخاب امنی نیست؛ چون اگر حدود اختیارها دقیق نوشته نشده باشد، در مرحله امضا، پیگیری اداری یا انجام پرداخت و دریافت‌های مرتبط، سند می‌تواند مبهم یا ناکافی تلقی شود. برای همین، در عمل بهتر است وکالتنامه به‌صورت اختصاصی و محدود تنظیم شود و فقط همان اقدام‌هایی را پوشش دهد که واقعاً برای معامله لازم است. این رویکرد هم ریسک سوءبرداشت را کم می‌کند و هم کمک می‌کند طرف مقابل بداند وکیل دقیقاً چه اختیاری دارد و چه اختیاری ندارد.
اصل تصمیم این است که وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه به‌جای «اختیار کلی»، روی «اختیار مشخص» بنا شود. اگر سند خیلی باز نوشته شود، ممکن است در اجرا یا در پذیرش توسط دفتر اسناد رسمی، اداره ثبت یا مرجع مربوط، درباره دامنه اختیار سؤال ایجاد شود. اگر هم بیش از حد محدود باشد، ممکن است وکیل برای تکمیل معامله ناچار به گرفتن وکالتنامه جدید شود. بنابراین، بهترین انتخاب معمولاً وکالتنامهای است که فقط به خرید ملک، امضای اسناد لازم و پیگیری‌های مشخص اداری محدود شده باشد.
وکالتنامه عمومی یا اختصاصی
برای این نوع معامله، وکالتنامه اختصاصی از وکالتنامه عمومی مناسب‌تر است، چون هدف آن انتقال اختیارهای دقیق و قابل‌سنجش است، نه دادن اختیار کلی در امور مالی یا حقوقی. وکالتنامه عمومی ممکن است از نظر ظاهری کافی به نظر برسد، اما وقتی پای خرید ملک، امضای سند، مراجعه به نهادهای ثبتی یا انجام تشریفات اداری وسط باشد، ابهام در متن می‌تواند دردسرساز شود. به‌ویژه اگر قرار است وکیل فقط یک ملک یا یک معامله مشخص را پیش ببرد، محدود کردن موضوع وکالت به همان پرونده، تصمیم مطمئن‌تری است.
از زاویه تصمیم‌گیری، معیار ساده این است: هرجا اختیار باید قابل‌ردیابی، قابل‌اثبات و محدود به همان معامله باشد، متن باید اختصاصی نوشته شود. اگر وکالتنامه برای چند کار متفاوت تنظیم شود، باید روشن باشد کدام اختیار مربوط به خرید ملک است و کدام اختیار صرفاً اداری یا مالی است. این تفکیک، بعداً در تفسیر سند و در پذیرش آن توسط مرجع مربوط اهمیت پیدا می‌کند.
اختیاراتی که بهتر است صریح نوشته شوند
در وکالتنامه ملکی، بهتر است اختیارهایی که مستقیماً به انجام معامله مربوط‌اند صریح و بدون ابهام بیایند؛ مثل امضای اسناد مرتبط با خرید، مراجعه به دفتر اسناد رسمی، پیگیری ثبت یا انتقال، و انجام مکاتبات یا درخواست‌های اداری لازم. اگر این موارد کلی و مبهم نوشته شوند، ممکن است وکیل در مرحله اجرا نتواند ثابت کند که اختیار انجام همان اقدام مشخص را داشته است. برای همین، متن باید به‌جای عبارت‌های باز، به اقدام‌های مشخص و قابل تشخیص اشاره کند.
همچنین اگر قرار است وکیل درباره پرداخت یا دریافت وجه اقدام کند، این اختیار باید جداگانه و روشن ذکر شود؛ چون «اختیار خرید» لزوماً به معنی اختیار دریافت پول، پرداخت هزینه‌ها یا امضای رسیدهای مالی نیست. همین‌طور اگر قرار است وکیل اسناد ترجمه‌شده را ارائه کند یا پیگیری‌های مربوط به تأیید کنسولی و ترجمه رسمی را انجام دهد، بهتر است این موارد هم در متن بیاید تا بعداً درباره حدود اختیار اختلافی ایجاد نشود. در عمل، هرچه اختیار حساس‌تر باشد، نیاز به تصریح بیشتر دارد.
برای کاربر فارسی‌زبان، نکته مهم این است که متن وکالتنامه را فقط با عنوان کلی نسازد و از مرجع تنظیم‌کننده بخواهد اختیارهای کلیدی را به‌صورت محدود و قابل‌فهم بنویسد. اگر درباره قالب‌های پذیرفته‌شده یا عبارت‌های حساس تردید وجود دارد، باید متن نهایی با نمونه معتبر یا مرجع رسمی بررسی شود؛ چون تفاوت یک واژه می‌تواند دامنه اختیار را تغییر دهد. در این بخش، هدف این نیست که متن حقوقی آماده داده شود، بلکه این است که بدانید چه چیزهایی را نباید مبهم بگذارید.
وکالتنامه را کجا و چگونه تنظیم و تأیید می‌کنند؟
پاسخ کوتاه این است که وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه باید در مرجع رسمیِ محل تنظیم صادر شود و سپس، اگر مرجع مقصد آن را بخواهد، با ترجمه و تأییدهای لازم برای پذیرش آماده شود. تفاوت اصلی بین ایران و ترکیه در «مرجع صادرکننده» و «مسیر تأیید» است، نه در اصلِ نیاز به سند رسمی. بنابراین باید از همان ابتدا مشخص کنید سند را برای ارائه به کدام مرجع می‌خواهید؛ چون الزامات پذیرش در مرجع مقصد می‌تواند با محل تنظیم فرق داشته باشد.
تنظیم در ایران یا ترکیه
اگر وکالتنامه در ایران تنظیم شود، معمولاً نقطه شروع، دفتر اسناد رسمی است و بعد از آن باید بررسی شود که مرجع مقصد در ترکیه چه نوع تأییدی را می‌پذیرد. در مقابل، اگر سند در ترکیه تنظیم شود، مسیر از مرجع رسمی همان کشور آغاز می‌شود و معمولاً از همان ابتدا باید متن و قالب سند با نیاز مرجع دریافت‌کننده هماهنگ باشد. این تفاوت مهم است: صادرکننده سند یک نهاد است، اما پذیرش آن را نهاد دیگری تعیین می‌کند.
برای همین، انتخاب محل تنظیم فقط یک انتخاب جغرافیایی نیست؛ روی زبان سند، نحوه احراز هویت امضاکننده و زنجیره تأییدهای بعدی اثر می‌گذارد. اگر پرونده شما قرار است در ترکیه استفاده شود، بهتر است قبل از امضا روشن کنید که مرجع مقصد سند فارسی، ترکی یا نسخه ترجمه‌شده را می‌خواهد و آیا امضای صادرکننده باید در همان کشور یا در مرجع کنسولی تأیید شود یا نه. این بخش را نمی‌توان با یک نسخه واحد برای همه پرونده‌ها حل کرد.
ترجمه، تأیید و ثبت‌های احتمالی
پس از تنظیم، ممکن است وکالتنامه به ترجمه رسمی نیاز داشته باشد؛ اما اینکه ترجمه رسمی کافی است یا باید تأیید کنسولی، مهر اضافی یا ثبت دیگری هم انجام شود، به مرجع دریافت‌کننده بستگی دارد. اینجا باید بین «الزام صادرکننده» و «الزام پذیرنده» فرق گذاشت: ممکن است مرجع تنظیم‌کننده سند فقط صدور رسمی را انجام دهد، اما مرجع مقصد برای پذیرش، ترجمه رسمی یا تأیید تکمیلی بخواهد.
در عمل، بهترین روش این است که قبل از هر اقدام، از مرجع مقصد یا از مسیر رسمی اعلام‌شده توسط همان نهاد بپرسید: سند باید در چه زبانی باشد، ترجمه چه کسی پذیرفته می‌شود، آیا تأیید کنسولی لازم است، و آیا ثبت یا مهر خاصی باید روی نسخه نهایی باشد یا نه. این پرسش‌ها جای حدس را می‌گیرند و جلوی رفت‌وبرگشت‌های غیرضروری را می‌گیرند. اگر یکی از این مراحل را حذف کنید، ممکن است سند از نظر صادرکننده معتبر باشد اما از نظر مرجع دریافت‌کننده ناقص تلقی شود.
پس در این مرحله، تصمیم درست این نیست که «همیشه» یک مسیر ثابت را انتخاب کنید؛ تصمیم درست این است که مسیر را با مرجع مقصد تطبیق دهید و فقط همان تأییدهایی را انجام دهید که برای پذیرش سند لازم است. برای وکالتنامه خرید ملک، ارزش این دقت در همین جدا کردنِ مرجع صادرکننده از مرجع دریافت‌کننده است.
چه ریسک‌ها و خطاهایی در وکالتنامه خرید ملک مهمترند؟
مهمترین ریسک در وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه این است که اختیارها بیش از نیاز معامله نوشته شوند یا برعکس، آن‌قدر مبهم باشند که در مرحله امضا، پیگیری ثبتی یا انجام کارهای اداری به مانع بخورند. خطای پرهزینه معمولاً از همین دو نقطه می‌آید: یا وکیل اختیارهایی دارد که فراتر از قصد شماست، یا متن وکالتنامه آن‌قدر کلی است که مرجع پذیرنده آن را برای اقدام مشخص کافی نمی‌داند. بنابراین قبل از امضا باید دقیقاً روشن شود وکیل چه کاری را، برای کدام ملک یا کدام پرونده، تا چه زمانی و با چه محدودیتی انجام می‌دهد.
اگر اختیارها بدون مرزبندی نوشته شوند، خطر اصلی فقط «زیاد بودن اختیار» نیست؛ ابهام هم به همان اندازه مسئله‌ساز است. برای نمونه، باید مشخص باشد اختیار فروش، امضا، پیگیری ثبت، دریافت سند، پرداخت یا مراجعه اداری دقیقاً شامل چه چیزی می‌شود و آیا این اختیارها فقط برای یک معامله مشخص است یا برای هر اقدام مرتبط هم باز گذاشته شده است. هرچه متن کلی‌تر باشد، احتمال اختلاف در تفسیر بیشتر می‌شود و این اختلاف می‌تواند معامله را متوقف کند یا نیاز به سند اصلاحی ایجاد کند.
یکی دیگر از خطاهای مهم، نادیده گرفتن محدودیت زمانی یا موضوعی است. وکالتنامهای که برای یک هدف خاص تنظیم شده، نباید بعداً به‌عنوان مجوز عمومی برای همه مراحل خرید یا همه املاک استفاده شود. اگر مدت اعتبار، موضوع معامله یا مشخصات ملک در متن نیاید، ممکن است مرجع پذیرنده آن را برای همان اقدام موردنظر کافی نداند یا در زمان استفاده، اعتبار آن محل سؤال شود. این بخش از ریسک، به‌ویژه وقتی معامله زمان‌دار است، می‌تواند باعث تأخیر یا نیاز به تنظیم سند جدید شود.
قبل از امضا، چند مورد باید دوباره با دقت بررسی شود: نام و مشخصات طرفین، مشخصات دقیق ملک یا دامنه معامله، حدود اختیارات وکیل، مدت اعتبار، امکان یا عدم امکان تفویض اختیار، و اینکه متن با هدف واقعی شما هم‌خوان است یا نه. اگر قرار است وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه استفاده شود، بهتر است متن را فقط از زاویه «آیا امضا می‌شود؟» نخوانید؛ سؤال اصلی این است که «آیا برای همان اقدام مشخص، بیش از حد باز یا بیش از حد مبهم نیست؟»
در کنار این‌ها، هر محدودیت حقوقی یا اثر اجرایی حساس باید از مرجع رسمی مربوط بررسی شود؛ چون پذیرش یا رد متن، و حتی دامنه اثر آن، می‌تواند به نهاد دریافت‌کننده و نوع اقدام وابسته باشد. به همین دلیل، اگر در متن وکالتنامه عبارتی هست که درباره اختیار مالی، انتقال سند، مراجعه اداری یا امضای نهایی تردید ایجاد می‌کند، قبل از امضا باید همان عبارت را با مرجع رسمی یا مشاور حقوقیِ آشنا با همان فرآیند تطبیق داد. این کار از اصلاح دیرهنگام، توقف معامله و هزینه دوباره جلوگیری می‌کند.
این موضوع با تصمیم همین بخش ارتباط مستقیم دارد؛ راهنمای بررسی حقوقی قرارداد خرید ملک در ترکیه؛ استعلام سند تا تاپو جزئیات مرتبط و مرحله بعدی را توضیح می‌دهد.
قبل از امضا چه چیزهایی را باید در متن وکالتنامه چک کنید؟
قبل از امضا، متن وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه را باید خط‌به‌خط بخوانید و مطمئن شوید که هویت طرفین، موضوع معامله، حدود اختیارات، مدت اعتبار، امکان عزل و هر قید محدودکننده یا تکمیلی دقیق و بدون ابهام نوشته شده است. اگر یکی از این بخش‌ها مبهم باشد، وکیل ممکن است در مرحله انتقال سند یا امضا با مانع روبه‌رو شود یا برعکس، اختیار بیشتری از نیاز معامله داشته باشد. هدف این مرحله این نیست که متن را از نو تنظیم کنید؛ هدف این است که قبل از امضای وکالتنامه خرید ملک، خطای پرهزینه را تشخیص دهید.
- هویت موکل و وکیل را با نام کامل، شماره شناسنامه یا پاسپورت و مشخصات تطبیق دهید. هر اختلاف کوچک در نام، شماره یا ترتیب مشخصات می‌تواند در پذیرش سند دردسر ایجاد کند.
- موضوع دقیق را بررسی کنید: وکالت باید روشن کند که اختیار مربوط به خرید همان ملک یا همان معامله است، نه یک اختیار کلی برای خرید و فروش اموال.
- حدود اختیارات در وکالتنامه را بخوانید. اگر اختیار امضا، پرداخت، پیگیری ثبتی، دریافت سند یا مراجعه به نهادهای مرتبط ذکر شده، باید ببینید کدام‌یک واقعاً لازم است و کدام‌یک اضافی است.
- مدت اعتبار را کنترل کنید. اگر وکالتنامه زمان‌دار است، تاریخ شروع و پایان باید روشن باشد و با زمان‌بندی معامله تناسب داشته باشد.
- امکان عزل و نحوه پایان وکالت را ببینید. اگر متن درباره عزل، فسخ یا پایان اختیار سکوت کرده باشد، بعداً ممکن است اختلاف ایجاد شود.
- قیدهای مالی و ثبتی را جداگانه بخوانید؛ مثل سقف مبلغ، نوع پرداخت، یا محدودیت در امضای اسناد فرعی. این قیدها باید با تصمیم واقعی شما هماهنگ باشند.
در متن وکالتنامه ملکی، هر جا عبارتی کلی مثل «انجام کلیه امور» یا «اختیارات لازم» آمده، باید بلافاصله ببینید آیا این عبارت با معامله شما سازگار است یا نه. چنین عبارت‌هایی اگر بدون مرزبندی بیایند، دامنه اختیار را از کنترل شما خارج می‌کنند. از طرف دیگر، اگر متن بیش از حد جزئی‌نگر باشد و یک اقدام ضروری را جا بیندازد، وکیل در مرحله اجرا مجبور می‌شود دوباره برای اصلاح سند اقدام کند.
یک روش عملی این است که متن را با سه سؤال بخوانید: آیا این بند دقیقاً همان کاری را پوشش می‌دهد که باید انجام شود؟ آیا چیزی را بیش از نیاز به وکیل می‌دهد؟ آیا چیزی را که برای خرید ملک در ترکیه لازم است، جا انداخته است؟ اگر پاسخ هر سه سؤال روشن نباشد، قبل از امضا باید متن را اصلاح یا از مرجع رسمیِ تنظیم‌کننده توضیح مکتوب بگیرید.
همچنین به هر شرطی که به ترجمه رسمی، تأیید کنسولی یا ارائه نسخه‌های اضافی اشاره می‌کند دقت کنید، اما آن را با اصل اختیار اشتباه نگیرید. این‌ها معمولاً جزو الزامات شکلی‌اند، نه جایگزین بررسی محتوای وکالت. اگر متن به سند یا مرجع خاصی ارجاع می‌دهد، همان ارجاع را با نسخه نهایی تطبیق دهید تا بعداً اختلافی درباره نسخه معتبر باقی نماند.
در نهایت، اگر در متن عبارتی دیدید که اثر حقوقی آن را دقیق نمی‌فهمید، آن بند را نادیده نگیرید. در وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه، یک واژه مبهم می‌تواند دامنه اختیار را تغییر دهد یا اجرای معامله را متوقف کند. بهترین کار این است که قبل از امضا، متن را با نسخه نهایی معامله، مشخصات ملک و اختیارات موردنیاز تطبیق دهید و فقط همان بخش‌هایی را بپذیرید که واقعاً برای خرید لازم‌اند.
جمع‌بندی
وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه زمانی مفید است که اختیارات وکیل دقیق، محدود و متناسب با همان معامله نوشته شود؛ نه آن‌قدر کلی که ریسک سوءاستفاده بالا برود و نه آن‌قدر مبهم که روند انتقال سند یا امضا را متوقف کند. معیار اصلی تصمیم، تطبیق متن وکالتنامه با هویت طرفین، موضوع معامله، حدود اختیارات، مدت اعتبار و مراحل اجرایی است. اگر هر کدام از این بخش‌ها روشن نباشد، مشکل معمولاً در مرحله اجرا خودش را نشان می‌دهد، نه هنگام امضا.
پس قدم بعدی منطقی این است که متن را قبل از امضا خط‌به‌خط با مدارک معامله و هدف نهایی تطبیق دهید و هر اختیار غیرضروری را حذف کنید. اگر در جزئیات حقوقی، ترجمه، تأیید یا حدود اختیارات تردید دارید، تراست گلوبال می‌تواند متن وکالتنامه را با شرایط پرونده شما بررسی کند: 02141406460 و +90 534 682 4056.
سوالات متداول در مورد وکالتنامه برای خرید ملک در ترکیه
آیا برای خرید ملک در ترکیه حتماً باید وکالتنامه داد؟
خیر، اگر خودتان در تمام مراحل حضور داشته باشید، الزام قطعی به دادن وکالت نیست. وکالت زمانی کاربرد دارد که بخواهید بخشی از کارها را به نماینده بسپارید؛ مثل پیگیری اداری یا امضا در چارچوب مشخص. اما هر اقدامی که مرجع پذیرنده آن را شخصاً از خریدار بخواهد، با نماینده جایگزین نمی‌شود.
وکالتنامه عمومی برای خرید ملک کافی است یا باید اختصاصی باشد؟
برای این کار، وکالت اختصاصی امن‌تر و دقیق‌تر است. وکالت عمومی ممکن است اختیارهای بیش از نیاز بدهد و ریسک سوءاستفاده را بالا ببرد، در حالی که متن اختصاصی حدود اختیار را روشن می‌کند. بهتر است اختیارات فقط به همان اقدام‌های لازم محدود شوند و هر بند مبهم قبل از امضا اصلاح شود.
وکالتنامه را در ایران تنظیم کنیم یا در ترکیه؟
هر دو مسیر ممکن است، اما انتخاب به مرجع پذیرنده و روند نهایی بستگی دارد. اگر سند در ایران تنظیم شود، معمولاً موضوع ترجمه و تأییدهای بعدی مطرح می‌شود؛ اگر در ترکیه تنظیم شود، متن باید با رویه همان مرجع سازگار باشد. قبل از تصمیم، از مرجع نهایی درباره شکل قابل‌قبول سند استعلام بگیرید.
قبل از امضا مهمترین بندهایی که باید بررسی شوند کداماند؟
هویت طرفین، حدود اختیار، مدت اعتبار و امکان عزل مهمترین بندها هستند. همچنین باید دید وکیل دقیقاً چه کارهایی را می‌تواند انجام دهد و آیا قید محدودکننده‌ای برای فروش، دریافت وجه یا امضای نهایی وجود دارد یا نه. اگر یک بند مبهم باشد، بعداً می‌تواند اختلاف ایجاد کند.